اتاقم پر شده از کارت پستالهایی که یا بوی عید میدن

یا بوی ایران.

یک عید دیگر و من هنوز گیج و سردرگم  بودن و نبودن.

 و متحیر از اینکه ، چرا این سالها دیگر عید معنای محبت قدیم را برایم تداعی نمی کند؟

در تمام مهمانیها و گردشها و لباس نو خریدن ها دنبال معصومیت از دست رفته ای می گردم

که گویا مدتهاست آنرا گم کرده ایم ،

اصلا امروز با دیروز ( سه شنبه ۳۰ اسفند )

چه فرقی داره؟!!

 نمی دانم چرا کسی به آن اعتراف نمی کند؟!!!!!

در تمام عیدی گرفتن ها و شیرینی خوردن ها و رو بوسی های بی انتها ، دنبال عمق و مفهوم و لذتی میگردم که مطمئن هستم قبلا وجود داشت ، اما حالا نیست.

امسال اعتصاب کردم. دنبال مفهوم جدیدی می گردم که گویا آشنای قدیمم بود.

امسال حتی با برو بچ نیمکت هم برای تبریک عید تماس نگرفتم برخلاف هر سال.

دنبال گم شده ای فراتر از تمام نگاههای سطحی روزانه ام به زندگی.....

شاید هم تمام اینها اضطراب سال نو و تحولات جدید است.

بگذریم.  

  سال خوبی داشته باشید پر از مفاهیم جدید و به دور از تکرار همیشگی هایتان.

پیروز و سربلند هر جا که هستید.